ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ"

Οι SOS ΙΑΤΡΟΙ σε συνεργασία με το Βιβλιοπωλείο FREE THINKING ZONE και τις εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, έχουμε την τιμή να σας προσκαλέσουμε στην Εκδήλωση- Συζήτηση με θέμα:

ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Ασθένεια, Λογοτεχνία, Φιλοσοφία & Καλές Τέχνες

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2022 και ώρα 18.30 στο βιβλιοπωλείο FREE THINKING ZONE, Σκουφά 64.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου
Ομότιμη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Συγγραφέας
Γεώργιος Θεοχάρης
Παθολόγος, Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Ευρωκλινική Αθηνών, Πρόεδρος των SOS ΙΑΤΡΩΝ
Γεώργιος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
Ποιητής, Μεταφραστής και Συγγραφέας
Νικήτας Σινιόσογλου
Συγγραφέας, Ερευνητής ΕΙΕ

Οι εισηγητές θα συζητήσουν επί ζητημάτων τα οποία προκύπτουν από τη μελέτη του βιβλίου «Οι Αρχές και η Άσκηση της Αφηγηματικής Ιατρικής», το δεύτερο της σειράς "Ιατρικές Ανθρωπιστικές Σπουδές".

Η ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ αποτελεί συνάντηση των σύγχρονων θεωριών της λογοτεχνίας, της αισθητικής, του κινηματογράφου και των φιλοσοφικών ρευμάτων με την ιατρική.

Κύριο άξονα της ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ συνιστά η έννοια της διυποκειμενικότητας, δηλαδή η συνάντηση δύο ατομικών (υποκειμενικών) συνειδήσεων, διαδικασία που βοηθά στη δημιουργία ενός βαθύτερου δεσίματος μεταξύ των δύο πλευρών, εν προκειμένω μεταξύ γιατρού και ασθενούς.

Η εξάσκηση στην αφηγηματική ιατρική έχει στόχο να καλλιεργήσει την ικανότητα του ατόμου να αντιληφθεί και να αναπαραστήσει αυτά που συμβαίνουν στην ιατρική περίθαλψη. Μέσα από την ακριβή και σχολαστική διαδικασία της σύλληψης, σε λέξεις και σε κείμενα, όσων διαδραματίζοται στο κλινικό περιβάλλον, η αφηγηματική ιατρική οδηγεί την κλινική πρακτική προς τα ιδεώδη της:

τη δημιουργικότητα, (μια ερμηνευτική επαναδιατύπωση της ιστορίας. Η δημιουργική διάσταση της αφήγησης επιχειρεί να βρει λύσεις στη διαλεκτική σχέση μεταξύ του εαυτού και του σώματος, μεταξύ του άρρωστου και του υγιούς εαυτού που συχνά ομιλούν διαφορετικές γλώσσες.)

την αντανακλαστικότητα (η ικανότητα ενός ατόμου να παρατηρεί τον εαυτό του με τις ίδιες μεθόδους που μελετάει τα φαινόμενα, ενισχύει την επίγνωση για τον εαυτό. Ένα άτομο βιώνει ένα γεγονός και ταυτόχρονα την εμπειρία αυτού του βιώματος.)

και την αμοιβαιότητα. (το ζητούμενο της θεραπευτικής σχέσης, δε συνίσταται μόνο στη φροντίδα που παρέχεται αλλά στα κοινά νοήματα που αναπτύσσονται μεταξύ θεραπευτή και ασθενούς, επ’ ωφελεία και των δύο.)

Είτε προσκαλώντας ασθενείς να συνδημιουργήσουν τον ιατρικό τους φάκελο είτε ως μαρτυρία στην κλινική, οι πρακτικές αυτές εγκαθιδρύουν τη μοναδικότητα όσων συμβαίνουν στο κλινικό περιβλάλλον. Προσφέρουν μία αίσθηση των υψηλών διακυβευμάτων στην ιατρική περίθαλψη, δίνοντας τη δυνατότητα τόσο σε ασθενείς όσο και σε γιατρούς να αναγνωρίσουν τη στιγμή κατά την οποία δημιουργούν κάτι μαζί.

Η ιατρική δεν είναι επιστήμη αλλά «τέχνη» που βασίζεται στην επιστήμη. Χρειάζεται τη συνδρομή των άλλων τεχνών, ιδιαίτερα των ανθρωπιστικών, και μάλιστα των σύγχρονων, καθώς είναι αυτές ασχολούνται με τον σύγχρονο άνθρωπο. Έχοντας ως βάση τις ανθρωπιστικές αρχές και αντιλήψεις, η αφηγηματική ιατρική στοχεύει και τελικά συμβάλλει σε μια ιατρική περίθαλψη βασισμένη στην εμπιστοσύνη και στην αξιοπιστία, στην ταπεινότητα και στην αμοιβαία αναγνώριση.

Η αφηγηματική ιατρική συνιστά την πιο πρακτικά εφαρμόσιμη από τις ιατρικές ανθρωπιστικές επιστήμες και προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να θεραπεύσει ή να προσφέρει καλύτερες εκβάσεις. Πρέπει, η ιατρική να έχει ένα τέτοιο περιεχόμενο;