Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΜΟΥ

Νικήτας Σινιόσογλου, Ο Καρπός της Ασθενείας Μου, εκδ. Εκδόσεις Κίχλη Kichli Publishing

Δοκίμιο με σάρκα και οστά — έτσι μας λέει ο υπότιτλος του βιβλίου. Πρόκειται για ένα λεύκωμα (με την έννοια που προσδίδει ο Walter Benjamin), για ένα ιαματικό κολλάζ ιδεών με κέντρο την διαλεκτική ασθένειας/ιάσεως, μέσα από ανασκαφές στο ορυχείο της φιλοσοφίας και της δοκιμιογραφίας. Και για ένα εκδοτικό κόσμημα. Όπως τα blues λειτουργούν ιαματικά —τόσο για τον moaning δημιουργό τους όσο και για αυτόν που δεξιώνεται τον αγέρωχο θρήνο τους, έτσι και το πόνημα του Σινιόσογλου, εξιχνιάζοντας εμπεριστατωμένα την αποδρομή, λειτουργεί ιαματικά τόσο για τον γραφέα όσο και για τον αναγνώστη.

Συνομιλήσαμε με τον Νικήτα Σινιόσογλου, ώστε να προσφέρουμε σήμερα έναν καρπό των συνομιλιών μας για τον «Καρπό της Ασθενείας Μου»:
«Λοιπόν: εκ πρώτης είναι ένα βιβλίο για την εξασθένηση του σώματος και της ψυχής, για την απομείωση του σθένους — αλλά και για τον χώρο που δημιουργείται μέσα μας καθώς χάνουμε σθένος, καθώς α-σθενούμε. Επομένως, το θέμα του βιβλίου είναι μια διπλή κίνηση. Αφενός η αποδρομή του βιώματος, ή αλλιώς η απόσβεση της ζωής μέσα μας, και αφετέρου η δημιουργία συνεχώς καθρεφτισμάτων και διαθλάσεων του εαυτού που ενεργοποιούνται από την ασθένωση αυτή.

Το βιβλίο είναι σκοπίμως σχεδιασμένο να αντανακλά την εξασθένηση ενός (ερωτικού) βιώματος, γι’ αυτό και το βίωμα είναι πιο έντονο στην αρχή, και όσο προχωρά η αυτομυθοπλασία, τόσο το βίωμα αντικαθίσταται από τις διαθλάσεις του σε πρόσωπα, βιβλία, αντικείμενα, και σε κάθε λογής ερεθίσματα.

Επομένως, υφίσταται ένας αλχημικός μετασχηματισμός της ασθένωσης — αυτός είναι ο “καρπός’’ της. Το δοκίμιο, έτσι όπως το συνέλαβε ο Μονταίν, είναι ακριβώς η δοκιμή να συλλάβει κανείς τέτοιες λεπτές μεταπτώσεις του εαυτού, τις ταλαντώσεις των βιωμάτων και των εμπειριών, οι οποίες συνιστούν μια άγνωστη χώρα προς εξερεύνηση.

Ο «Καρπός της ασθενείας μου» είναι δοκιμή αυτομυθοπλασίας, λοιπόν, αφού χρησιμοποιεί τις εξομολογητικές και αναστοχαστικές τεχνικές του δοκιμιακού λόγου με αφορμή το ίδιο πρόσωπο του συγγραφέα — αλλά ανιχνεύει και την γενεαλογία του δοκιμιακού λόγου στον Μάρκο Αυρήλιο και στον Πλούταρχο, μεταξύ άλλων, δημιουργώντας έναν αστερισμό συγγραφέων που λειτουργούν κι ως φίλοι — μια ακόμα “λεγεώνα των φίλων’’, όπως θα έλεγε ο Γ.Ι. Μπαμπασάκης».

Ο Νικήτας Σινιόσογλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Κέμπριτζ (PhD). Διετέλεσε British Academy Postdoctoral Fellow στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ (2008-2011) και Leverhulme Trust Early Career Fellow στο King's College London (2011-2013). Είναι εντεταλμένος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Τομέας Νεοελληνικών Ερευνών) και έχει διδάξει σε ελληνικά και βρετανικά πανεπιστήμια.
Έχει εκδώσει τα βιβλία: Plato and Theodoret: The Christian Appropriation of Platonic Philosophy and the Hellenic Intellectual Resistance (Cambridge University Press 2008), Radical Platonism in Byzantium: Illumination and Utopia in Gemistos Plethon (Cambridge University Press 2011), Αλλόκοτος Ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών (Κίχλη 2016, Βραβείο Δοκιμίου του περιοδικού Ο Αναγνώστης 2017), Μαύρες Διαθήκες. Δοκίμιο για τα όρια της ημερολογιακής γραφής (Κίχλη 2018).
Δοκίμια και αφηγηματικά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά: Athens Review of Books, Ποιητική, Νέα Εστία, Δευκαλίων, Μανδραγόρας, Οδός Πανός και (δέ)κατα. Συνεργάζεται τακτικά με το ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Χάρτης.
Γράφει για την αστική περιπλάνηση και για τα όρια δοκιμιακού και λογοτεχνικού λόγου.

Διαβάστε για το βιβλίο του δασκάλου μας - καθηγητή Θεόδωρου Μουντοκαλάκη "Η νέα Ιατρική βασισμένη σε ενδείξεις και επικεντρωμένη στον άρρωστο".