EROS AND ILLNESS 3

Στο παρόν τεύχος, το 49ο αισίως, της Αφηγηματικής Ιατρικής, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από το Επίμετρο του πολύτιμου πονήματος Eros and Illness που υπογράφει ο πανεπιστημιακός και συγγραφέας David Brown Morris (11.08.1942) και που η έκδοσή του στα ελληνικά αναμένεται από τις λίαν εκλεκτές εκδόσεις Παπαζήση, με τον τίτλο Έρωτας και ασθένεια.

Είμαστε όλοι οι αφηγήσεις μας. Ο άνθρωπος είναι η ψυχονοητική οργάνωση των συναισθημάτων του και, εν συνεχεία, η άρθρωσή τους σε λόγο. Έτσι αντιμετωπίζουμε τα όσα μας συμβαίνουν, έτσι οργανώνουμε στρατηγικά τα όσα επιθυμούμε να μας συμβούν, έτσι επικοινωνούμε με τους άλλους, με τον Άλλον, έτσι συντελείται η αλληλοπεριχώρηση.     

Ναι, είμαστε όλοι οι αφηγήσεις μας, είμαστε όλοι οι ιστορίες μας. Πριν από μερικά χρόνια, ο ιατρός Γιώργος Θεοχάρης, με τον οποίο συνδεόμαστε με μια διακεκομμένη (λόγω σπουδών, μετοικήσεων —ο Θεοχάρης στη Γαλλία, ο υπογράφων στη Γερμανία— και επαγγελματικών δεσμεύσεων) αλλά πάντα πλούσια σε ανταλλαγή ιδεών φιλία, μου μίλησε για την Αφηγηματική Ιατρική.

Στα σαράντα τέσσερα χρόνια της γνωριμίας μας (πώς πέρασαν τα χρόνια, κτλ) ήδη συζητήσαμε για τον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Luc Ferry, για τον James Joyce και τον William Carlos Williams, για τη ρωσική πρωτοπορία και τις εικαστικές δράσεις της Laurie Anderson και της Marina Abramović, ενώ ακούσαμε συμφωνική μουσική και το έργο του Hector Zazou για τον Αρθούρο Ρεμπώ. Με μύησε, μεταξύ άλλων, στις ρηξικέλευθες συνθέσεις του Gavin Bryars.

Μια σημαντική, για τη ζωή μου, καμπή υπήρξε η, μέσω του Θεοχάρη, εξοικείωσή μου με την Αφηγηματική Ιατρική (Narrative Medicine), ενός σχετικά νέου επιστημονικού κλάδου, που έχει να κάνει τόσο με θεωρίες όσο και με πρακτικές οι οποίες συμβάλλουν στην ενίσχυση της ιατρικής περίθαλψης καθώς βελτιώνουν τις σχέσεις ιατρού-ασθενούς μέσα από την βαθύτερη κατανόηση των περιγραφών που δίνουν οι ασθενείς για την κατάστασή τους. Πρόκειται για έναν τομέα, μάλιστα,  που πηγαίνει πέρα από τα όρια της ιατρικής καθόσον, με την άσκηση της Αφηγηματικής Ιατρικής, οδηγούμαστε σε μια σημαντική βελτίωση των ικανοτήτων μας να μιλάμε και να ακούμε, προσεκτικά και με τη δέουσα ανοιχτότητα· ήτοι, να συνυπάρχουμε — κάτι ζωτικό σε μιαν εποχή ιλιγγιώδους ταχύτητας, όπως την περιγράφει ο Paul Virilio, μιαν εποχή που οδηγεί σε μαρασμό την κρίσιμης σημασίας συνεννόησή μας με τους συνανθρώπους μας.

Εδώ και πάνω από δύο έτη, ασχολούμαι επαγγελματικά με την Αφηγηματική Ιατρική, όντας πολιτισμικός σύμβουλος των SOS Ιατρών, μελετώντας συστηματικά βιβλία, έργα τέχνης, και επιστημονικά πονήματα που άπτονται του κλάδου,  και δημοσιεύοντας τακτικά δικά μου κείμενα σχετικά με το θέμα στην επίσημη ιστοσελίδα https://www.sosiatroi.gr. Μια πτυχή αυτής της εξόχως γόνιμης συνεργασίας ήταν η ανάθεση της μετάφρασης αυτού του τόσο ισχυρού πονήματος, του Eros and Illness, που υπογράφει ο David Brown Morris.  

Η εμπειρία ήταν ανεκτίμητη, μιας και η εργασία της μετάφρασης με οδήγησε (όπως και τον αναγνώστη, είμαι βέβαιος) στην απόκτηση και στη μελέτη πολλών άλλων βιβλίων που αναλύει και αναφέρει ο Morris στο Eros and Illness, αλλά και στην εκ νέου επαφή μου με βιβλία που είχα διαβάσει στο παρελθόν — αυτά της Joan Didion, του Georges Bataille, του William Styron, του Emmanuel Levinas, της Anne Carson, της Susan Sontag,  και άλλων.

Ο Morris με οδήγησε στο να διαβάσω τα συγκλονιστικά βιβλία του Anatole Paul Broyard, του Jean-Domonique Bauby, της Audre Lord, και του Richard Selzer. Επίσης με έκανε να δω με άλλο μάτι και να μελετήσω με άλλο νου τα γυμνά του Amedeo Modigliani και τα κείμενα του Michel Foucault. Συν τοις άλλοις, να γνωρίσω το έργο του Bill Tass Jones, της Trisha και του Gregory Orr, της AXIS Dance Company, της Jo Spence, και πολλών άλλων που αγνοούσα δυστυχώς.