ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ

Στο πλαίσιο της «2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», η Ομάδα Amor Omnia οργάνωσε εκδήλωση για την Ανθρωπιστική Ιατρική. Ο Γεώργιος Θεοχάρης και ο Αναστάσιος Γερμενής συζήτησαν με τον Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη για τις σχέσεις της σύγχρονης ιατρικής με τις τέχνες. Η φιλοσοφία της σύγχρονης ιατρικής επιζητεί τον γόνιμο διάλογο με τα εικαστικά, την ποίηση, την πεζογραφία, τον κινηματογράφο, και τη μουσική. Πολλοί διακεκριμένοι ιατροί είναι και διακεκριμένοι καλλιτέχνες. Η ιαματική δύναμη της αφήγησης, μάλιστα, όπως την διακονεί το σχετικά πρόσφατο πεδίο της Αφηγηματικής Ιατρικής (Narrative Madicine), δείχνει πόσο σημαντική είναι στους καιρούς μας η συνδιαλλαγή επιστήμης και τεχνών.

Θίξαμε ζητήματα που απασχόλησαν την ιατρική επιστήμη ήδη από την αρχαιότητα, όπως η σύγκρουση της ποιητικής-φιλοσοφικής αντίληψης του Ασκληπιού με την επιστημονική-ορθολογική θεώρηση του Ιπποκράτη, μια σύγκρουση που γίνεται και σήμερα επίκαιρη. Αλλά και σημερινά ζητήματα, όπως η διάκριση που προσφάτως θεμελίωσε ο στοχαστής Ντέιβιντ Μόρις (David B. Morris) ανάμεσα στον ιατρικό λόγο (medical logos) και στον ιατρικό έρωτα (medical eros).

Επίσης, εστιάσαμε στις σχέσεις ασθενούς/ιατρού, και στο πώς η ιατρική λογίζεται ως ανθρωπιστική επιστήμη που συνομιλεί γόνιμα με τη φιλοσοφία και τις τέχνες. Ιδίως στην εποχή Covid 19.

Οι παρεμβάσεις μελών του ακροατηρίου ήταν γόνιμες και προκάλεσαν περαιτέρω συζήτηση, όπως αυτή της ψυχιάτρου και ψυχαναλύτριας Έλφης Κιλλαχίδου, του ιατρού Γιώργου Μπούτλα, και του σκηνοθέτη Μιχαήλ Μαρμαρινού. Σε επόμενο τεύχος, θα δημοσιεύσουμε φωτογραφικό υλικό και ρεπορτάζ από την τόσο ενδιαφέρουσα εκδήλωση.   

Ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών παθολόγος Γεώργιος Θεοχάρης γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1959. Είναι ειδικευμένος στην αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών, ιδρυτής, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας «SOS Ιατροί». Μετά την αποφοίτησή του από την Ιατρική Σχολή Αθηνών συνέχισε την ειδικότητά του στο Παρίσι όπου εργάστηκε στην κλινική που βρέθηκε ο ιός του Aids το 1984 και θήτευσε κοντά στον κορυφαίο παθολόγο της Γαλλίας τον Pierre Godeau. Πέραν της παθολογίας εξειδικεύθηκε στην επείγουσα και στην τροπική ιατρική καθώς και στα θεωρητικά της παγκόσμιας υγείας. Με τη συνεργασία μιας ομάδας ομονοούντων γιατρών δημιουργήθηκε ένα πρωτοποριακό μοντέλο εξωνοσοκομειακής επείγουσας ιατρικής η εταιρεία SOS ΙΑΤΡΟΙ. Στα 30 χρόνια λειτουργίας της προσέφερε εξειδικευμένη και εξατομικευμένη φροντίδα κατ’ οίκον σε περισσότερους από 800.000 ασθενείς, από τους οποίους μόνο ένα 10% χρειάσθηκε εισαγωγή στο νοσοκομείο.  

Ο Αναστάσιος Γερμενής είναι Ομότιμος Καθηγητής Ανοσολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και ειδικεύθηκε στην Παθολογία. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τις επιπτώσεις της ψηφιακής τεχνολογίας και με τις αλλαγές που επέφερε στην Ιατρική Εκπαίδευση και στο Βιοϊατρικό Τύπο. Εργάστηκε στα Κεντρικά Εργαστήρια της Υπηρεσίας Αιμοδοσίας του Ελβετικού Ερυθρού Σταυρού και στο Εθνικό Κέντρο Ιστοσυμβατότητας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών. Στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου υπηρέτησε τα τελευταία 20 χρόνια, ίδρυσε και διηύθυνε το Εργαστήριο Ανοσολογίας & Ιστοσυμβατότητας, καθώς και το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Κλινικές Εφαρμογές Μοριακής Ιατρικής». Από αυτή τη θέση εστιάστηκε ερευνητικά στην κβαντική ανοσολογία, στην ανοσογενετική και στη μελέτη των πρωτοπαθών ανοσοανεπαρκειών, με διεθνώς ανεγνωρισμένη συμβολή στη γενετική του κληρονομικού αγγειοοιδήματος. Έχει επιβλέψει την εκπόνηση 24 διδακτορικών διατριβών και είχε ενεργό συμμετοχή στη λειτουργία διαφόρων οργάνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Έχει εκδώσει τρία βιβλία Ανοσολογίας, δύο πραγματείες πάνω στη Φιλοσοφία της Επιστήμης («Από τον Γουτεμβέργιο στο Internet» και «Ανοσία: Αλληγορία και πραγματικότητα») και δύο ποιητικές συλλογές («Μπορεί και να λεγόταν… Beagle» και «Εμός ει συ»). Έχει διατελέσει, επί σειράν ετών, και συνεχίζει να είναι Διευθυντής Σύνταξης, μέλος των συντακτικών επιτροπών και κριτής εργασιών πολλών ελληνικών και ξένων επιστημονικών περιοδικών. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του Ιατρικού Τύπου έχει βραβευθεί (2004) από την Ακαδημία Αθηνών. Έχει, επίσης, διατελέσει αξιολογητής ερευνητικών προτάσεων σε πολλούς ελληνικούς και ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς φορείς, καθώς και μέλος της οργανωτικής επιτροπής πολλών ελληνικών και ξένων επιστημονικών συνεδρίων.